ساير تدابير از چكانيدن و ماليدنىها به نحوى كه در درد گوش دموى مذكور شد . دوا و غذا به نحوى است كه در رمد صفراوى مذكور شد . و در انواع درد گوش ، روغن گل سرخ با سه برابر سركه بجوشانند تا سركه بر طرف شود و روغن بماند ، آن روغن را در گوش بچكانند نافع است . و اگر سبب آن بلغم باشد ، علامتش عدم علامات دموى و صفراوى است و خفت وجع و سنگينى سر و ساير علاماتى كه در صداع بلغمى مذكور شد و علاجش به دستور ، علاج صداع بلغمى است . در اين نوع درد گوش ، چكانيدن آب مرزنجوش نافع است و مجرب و روغن بادام تلخ هم با آب ترب نافع و مجرب است . و اگر سبب آن سودا باشد ، علامتش همان علامت بلغمى است ، سواى سنگينى سر و رطوبت دهان . علاج نيز به همان دستور ؛ مگر اينكه در اين نوع ، چكانيدن روغن بادام شيرين مناسب است و شير گاو بر سر ريختن بسى نافع است . و اگر علامات غلبه حرارت باشد ، چنان‌چه در صداع دموى و صفراوى مذكور شد ، در معالجهء ضعف قلب سوداوى مذكور خواهد شد ؛ فصد قيفال در اين نوع از درد گوش نيز بايد كرد . خون آمدن از بينى كه آن را اطبا « رعاف » گويند ما دامى كه به حد افراط نرسد و از آمدن خون ، ضعف به هم نرسد ، متعرض علاج نبايد شد . پس اگر سبب آن حدت خون باشد ، علامتش غلبهء صفراست چنان‌چه در صداع صفراوى مذكور شد و حدت و حرارت مزاج و رقت خون . علاجش